ونزوئلا به کدام سو میرود؟

#سخن_روز📣 ۹۷/۱۱/۱۷ ( #نوشته)

🔴ونزوئلا به کدام سو میرود؟

#Cpi  #Komala 

#Farsi

○چهارشنبه - ۱۷ بهمن - ۱۳۹۷ , 06 - 02 - 2019 

🖎کودتا، ضد کودتا، جنگ داخلی، تهاجم نظامی، همه این کلمات بیان اوضاعی هستند که اکنون در ونزوئلا حاکم است. همۀ قطبهای قدرتمند جهانی و همۀ نیروهائی که در دو قطب بندی موجود در ونزوئلا در این یا آن جانب قرار گرفته اند، ورود خود به صحنه رویاروئی را اعلام کرده اند. تحولات و جدالی که از هفته های پیش آغاز گشته بودند، روز بیست سوم ژانویه، سوم بهمن، شتاب بیشتری گرفتند. در این روز "گایدو" رئیس پارلمانی که توسط رئیس جمهور "مادورو" منحل شده و اکنون هفته ها بود که در قامت رهبر اپوزیسیون ظاهر گشته بود، در پی ملاقاتهای علنی و مخفی با مقامات آمریکائی خود را رئیس جمهور دولت موقت نامید. دولت آمریکا بلافاصله او را به رسمیت شناخته و دولت مادورو را غیر مشروع اعلام نمود. از روزهای قبل معلوم بود که چنین سناریوئی در حال تکوین است. کلمبیا و برزیل اولین کشورهای بودند که به دنبال آمریکا روان گشتند. دولتهای فرانسه، آلمان، انگلستان و اسپانیا با تعیین مهلت هشت روزه برای مادورو جهت برگزاری انتخابات در کنار آمریکا قرار گرفتند. از این لحظه تمام مدیائی که در خدمت منافع اقتصادی و نظامی این بلوک بودند، به حرکت در آمدند. تصاویر مردمی که در پشت گایدو رهبر اپوزیسیون و اکنون رئیس جمهور موقت صف کشیده و با چاشنی فروشگاهای خالی و صف های طولانی مردم برای تهیه آذوقه مزین گشته بودند، باید نه تنها افکار عمومی جهان بلکه مهمتر از همه افکار خود مردم ونزوئلا را مهندسی میکردند. این بار قرار بود این مردم که بحران اقتصادی موجود زندگی آنان را در آستانۀ نابودی قرار داده است، برای نجات خویش مجددا به دامن به اصطلاح پرمحبت برادر بزرگ باز میگشتند که به آنها قول رونق اقتصادی و آزادی و دمکراسی میداد. هر چند که این تصویر کاذبی از وضعیت بحرانی ونزوئلاست، ولی واقعیت این است که بخشی از مردم در کنار گایدو رهبر اپوزیسیون و بخشی در کنار مادورو رئیس جمهور قرار گرفته اند. بخش بزرگی از این مردم که به سوی این یا آن قطب کشیده شده اند، فارغ از اینکه به این امر واقف باشند یا نه قربانیان واقعی این جدال خواهند بود. کافی است نظری به عناصر تشکیل دهنده و حامیان این طیفها بیفکنیم تا جوهر واقعی این جدال روشن شود. در یکسو رهبر اپوزیسیونی قرار دارد که به پشتوانه امکانات مالی و تبلیغاتی گستردۀ مدیای دول امپریالیستی غرب و بویژه آمریکا وظاهرا در اعتراض به فقر و فلاکت مردم در صحنه ظاهر شده است و در سوی دیگر دولتی که در ظهور این فقر و فلاکت سهم بزرگی دارد.

▪در استراتژِی "آمریکا اول" ترامپ چنگ انداختن مجدد به کشورهای آمریکای مرکزی و جنوبی جایگاه مهمی دارد. جائیکه سالیان طولانی حیات خلوت آمریکا محسوب می شد و در سالهای اخیر به یمن به قدرت رسیدن جریانات چپگرا، به درجه بالائی خود را از زیر این سلطه رهانیده بودند. این دیگر فقط کوبا نبود که در دل حیات خلوت آمریکا سر برآورده بود. از نیکاراگوئه تا برزیل، از ونزوئلا تا بولیوی، و حتی در اوروگوئه و مکزیک دوره ای عقربه ها به گونه ای دیگر می چرخیدند. صحبت از "کوبای سوسیالیستی"، صحبت از "انقلاب بولیواری" و صحبت از "سوسیالیسم قرن بیست و یکم " بود. این شرایط جدید همزمان رقیبان آمریکا را برای ورود به صحنه ترغیب میکرد. همین رقیبان اکنون در جدال موجود در کنار مادورو قرار گرفته اند. اگر آمریکا در اوکراین به جنگ روسیه میرود و یا در حوزۀ پاسیفیک چین را به مصاف میطلبد، چرا روسیه و چین در بغل گوش آمریکا در مقابل او صف آرائی نکنند. اگر نیروهای درجه دومی نظیر برزیل و کلمبیا از همان ابتدا در کنار گایدو قرار گرفتند، در مقابل دولتهائی نظیر جمهوری اسلامی و ترکیه از مادورو پشتیبانی نمودند. همان پراگماتیسمی که چاوز رهبر "سوسیالیسم قرن بیست و یکم" را علیرغم سیاست های مترقیانه او در حمایت از اقشار تحتانی جامعه و علیرغم جوهر به غایت ارتجاعی رژیم برآمده از انقلاب مردم در ایران، هفت بار به آستانبوسی رژیم به اصطلاح "ضد امپریالیستی" جمهوری اسلامی کشاند، همان پراگماتیسمی که چاوز را مجبور کرد که هنوز چند هفته ای از تقلب باند خامنه ای در مضحکه "انتخاباتی" سال هشتادوهشت نگذشته بود که احمدی نژاد را به ونزوئلا دعوت کرده و خواستار آن شود که "دنیا باید به ایران، به پیروزی احمدی نژاد احترام بگذارد"، همان پراگماتیسم اکنون جمهوری اسلامی را در دفاع از مادورو به میدان آورده است. اگر آمریکا در خاورمیانه همه روزه موانع جدیدی برای بلند پروازیهای رژیم بوجود میآورد، در اینصورت چرا اینها در ونزوئلا موی دماغ آمریکا نشوند؟

▪برای آمریکا همین دولت نیم بند و ظاهرا چپگرای مادورو قابل تحمل نبوده و بعد از سالها معاصره اقتصادی و به گرسنگی کشاندن مردم، اکنون لحظه دخالت آشکار برای سرنگون کردن دولت مادورو فرا رسیده است. همانهائی که یکی از عوامل اصلی به فقر کشانده شدن مردم ونزوئلا هستند، اکنون بیشرمانه وعدۀ زندگی بهتر به این مردم میدهند. ترامپ پنهان نمیکند که میخواهد از طریق به قدرت رساندن گایدو منابع عظیم نفت و گاز ونزوئلا را در اختیار بگیرد. آن چیزی را که آمریکا میخواهد جایگزین مادورو کند بسیار افسار گسیخته تر ازسیاستهای دولت مادورو به زندگی و معیشت مردم حمله خواهد برد. آنچه را که اپوزیسیون وعده میدهد، پیروی کامل از سیاست های بانک جهانی و صندوق بین المللی پول است. همان سیاست هائی که در تمام جهان نتایج فلاکت باری برای کارگران و توده های مردم بوجود آورده است.

▪به رسمیت شناختن گایدو به عنوان رئیس جمهور موقت از جانب پانزده کشور اروپائی و قرار گرفتن آنان در کنار ترامپ علیرغم تمام تناقض ها و تنش هائی که ما بین کشورهای اروپائی با سیاست های حمایتگرایانه اقتصادی و جنگ تجاری ترامپ وجود دارد، شرایط مساعدتری برای دخالت نظامی آمریکا بوجود آورده است. بی جهت نیست که روسیه و چین، هم در سازمان ملل و هم در موضع گیریهای خود نسبت به دخالت نظامی در ونزوئلا هشدار داده اند. نتیجه این دخالت با هر دامنه ای، افزایش خطر وقوع جنگ داخلی است. اگر یک طرف خود را آماده استقبال از ورود سربازان آمریکائی میکند که قرار است دمکراسی و آزادی بیاورند، از همان نوعی که در عراق، افغانستان، لیبی و سوریه آوردند، طرف دیگر امیدش را به ارتش بسته است. و این چه تصویر هولناکی است که مردم باید به قبول آن تن دردهند. چه آنانیکه به نام "سوسیالیسم قرن بیست و یکم" بی اعتباری خود و سوسیالیسم را رقم زدند، اکنون به نام دفاع از حق حاکمیت مردم در مقابل کودتا و تجاوز احتمالی امپریالیسم آمریکا مردم را به دفاع از خود فرا میخوانند و چه آنانیکه به نام رونق اقتصادی و دمکراسی میخواهند مردم را در پای منافع انحصارات غربی قربانی کنند، فریبکارانی بیش نیستند، هر چند یکی کمتر و دیگری بیشتر. و مردم در این میان به مثابه عاملین بی اراده باید قربانی منافع یک طرف این جدال گردند. وضعیت کنونی در ونزوئلا آب در دهان آنانی افکنده است که در رؤیای دخالت آمپریالیسم آمریکا در ایران به سر میبرند. آنان در قامت گایدو تصویر خویش را میبینند که باید با دخالت نظامی آمریکا و به بهانه نجات مردم از فقر و استبداد به قدرت برسند.

▪پرسش فقر وفلاکت، بیکاری و نا بسامانی های اجتماعی موجود در ونزوئلا که واقعی بوده و میلیونها تن از مردم را در چنگال هولناک خویش فرو برده است، پاسخ خود را نمیتواند از درون جدال این دوقطب در یافت کند.

#حزب_کمونیست_ایران 

#کومه‌له 

06.01.2019  چهارشنبه 

www.cpiran.org 

www.payaam.org 

www.komalah.org 

🔹https://t.me/Irancomonist 

تلگرام #رهائی ☆ ( #ایران_کمونیست) 

آدرس✔ #اینستگرام 

#مبارزان_انقلابی 

revolution_enghelab/